اتفاقات زیادی رخ داده خوب و بد!

یکی از اتفاقات خوب سال جدید میلادی آزادی ازدواج همجنس گرایان در سال 2009 در نروژ بود که جمع کشورهایی که ازدواج هم جنس توی اونها قانونی به حساب میاد به 7 کشور رسید! هلند، بلگیوم (BELGIUM) ، اسپانیا، کانادا، آفریقای جنوبی، نروژ و نپال ( که مثل ستاره ای از آسمان آزادی تو آسیا می درخشه!).

و یه نکته جالب که تازگی ها فهمیدم اینه عمل هم جنس گرایی از نظر تاریخی اول از همه تو فرانسه قانونی شده یعنی در سال 1791.

چند روز پیش تحلیف باراک اوباما رییس جمهوری جدید آمریکا رو دیدیم! واقعا نقشی که اوباما می تونه در جامعه گی ایفا بکنه چیه؟

در جواب این سوال باید به ساختار سیاسی و اجتماعی آمریکا نگاه کرد تا بشه یه جواب معقولی رو داد در ضمن باید دید که در جامعه کنونی آمریکا گی ها در چه وضعیتی به سر می برن و اگه بخوام بهتر بگم باید ببینیم جامعه گی با چه چالشها و تبعیضاتی رو به رو است و چرا اینقدر این موضوع برای ما و جهان گی اهمیت داره؟

اما چیزی که فکر می کنم باید در نظر داشته باشیم نمی تونیم انتظار داشته باشیم تغییراتی که اون نودیشو می ده مطابق با اون چیزی باشه که ما دوست داریم یا فکر می کنیم اون طوری باید باشه! تو این مورد تو یک یا دو پست به نقشی که اوباما می تونه در این موضوع خاص داشته باشه دوست دارم حرف بزنم!

راستی یه چند تا کار ترجمه دارم که اگه وقت کنم تایپشون کنم اینجا میزارم!

راستی بی بی سی فارسی هم راه اندازی شد. می دونستین بی بی سی تو سایت انگلیسیش یه نظر سنجی بزرگی رو راه اندازی کرده در مورد هم جنس گرایان؟ از اونجا که بی بی سی از بزرگ ترین سایت های خبری جهانه از هر کسی که می تونه خواهش می کنم که به این سایت بره و نظرشو بده! دوستان وبلاگ نویس هم می تونن این موضوع رو در سایت هاشون بازتاب کنند!

برای رای دادن به اینجا برید!

با آن نگاه روشن مواج

دریا اگر سلام نگوید

نماندنی است!

در ذهن هر کلام

اگر رد پای عشق راهی نبرده است

کلامی نمانده است!

…………………………………………….

صدای ققنوس می رسه

از سرزمین های غریب

بیا قناعت کن به این

کبوترای دلفریب!

پاییزی خواهد آمد، باد خاطرات دانشجویی را برایت برگ برگ خواهد کرد، و تو در اوج لبخندها به گذشته حسادت می کنی.

روزت مبارک!

چون شمع سری شعله پرستم می داد

می سوختم آن چنان که آتش تا صبح

فریاد زنان آب به دستم می داد!

شنبه 10 آذر 1386 ساعت 8.30

تلفن زنگ می زنه و من از خواب پا می شم! نیگا می کنم محمده! تعجب می کنم یه بچه مذهبیه و مدتها بود باهاش حرف نزده بودم.

من: بله، بفرمائید؟

صداش گرفته انگار همین الانم داره گریه می کنه!

من دوباره: چی شده محمد؟ چرا حرف نمی زنی؟

محمد: سلام!

من: سلام!

محمد: نمی دونم چه جوری بگم! فقط بدون رُهام دیشب رفت تو کما الانم بیمارستان …. بستریه!

صدای بیب! تلفنو قطع می کنه. من هنوز متوجه نشدم! یه لحظه اصلا یادم رفت رهام کیه؟ بعد یه دفعه انگاری یه سطل آب یخ روم ریخته باشن سریع دوباره شماره محمد رو گرفتم. خاموش بود! ک و ن د ه هیچ وقت حرف زدن یاد نگرفت! حالت تهوع شدیدی داشتم. سریع لباسامو پوشیدم و سوییچ رو برداشتم و تخته گاز رفتم بیمارستان. اصلا نفهمیدم چه جوری رفتم! تو راه یه زنگ به بهراد زدم گفتم گفتم پا شو بیا بیمارستان فلانی! بد بخت خواب بود و منم یه جور بهش گفتم که جفت کرد. خونه بهراد نزدیک بیمارستان بود و زود تر از من رسیده بود اونجا. اون موقع تازه با هم آشنا شده بودیم!

بهراد: سلام! چی شده رها؟ کسی چیزیش شده؟

من: نمی دونم! یکی از دوستام اونجاست می ترسم تنها برم.بیا یبریم بعد بهت می گم!

رفتم پذیرش گفتم ببخشین اینجا بیماری به نام آقای … بستریه؟

اون: از بستگانشون هستی؟

من: نه یه دوست قدیمی. بهم صبح خبر دادند که رفته تو کما.

اون: متاسفم. ایشون  دیشب ساعت11 فوت کردن!

یه لحظه چشام سیاهی رفت. داشتم میفتادم که بهراد زیر بغلمو گرفت. اشک از چشمام جاری شد! یه دفعه فوجی از خاطراتمون تو جلوی چشام اومد. من فقط می گفتم اخه چرا؟ اون که چیزیش نبود!

بهراد: ببخشین علت فوتشون؟

پذیرش: ظاهرا ایشون مبتلا به سرطان بودند ولی به موقع تشخیص داده نمی شه. سه شب پیش بعد از یه حمله مغزی به کما میرن و دیشب می میرند!

دو ساعت پیش برای کفن و دفن بردنش.

من تو حال و هوای خودم نیستم. با کمک بهراد می رم سمت ماشین! می گم بهراد برو بهشت زهرا. اگه سریع می رفتیم قبل از غسل  می رسیدیم.

اون ماشینو روشن می کنه و راه میفتیم. من توراه فقط شوکه ام و آروم گریه گریه می کنم. نمی تونم باور کنم.

ساعت 10.30 رسیدیم. مستقیم رفتیم غسال خونه. محمد رو از دور و یکم اون ور تر مادر رهام و پدرش رو دیدم. می رم جلو. پدرش آدم ماهی بود خیلی دوسش داشتم. هر قدم که بر می داشتم یه جور ترس از رو به رو شدن باهاش بهم دست می داد. تکیه داده بود به درخت و منتظر نوبت غسل بود. رفتم جلو.

من با بغض : سلام آقای … تسلیت می گم. سرشو بالا میاره. چشاش سرخه. یه کم با گیجی نگام می کنه و بعد مثل اینکه منو به جا آورده باشه بلند میشه و منو بغل می کنه و شروع می کنه به گریه کردن! گفت: کجا بودی که پر کشیدن رهامم رو ببینی!

از بغلش در میام و با بهراد می رم سمت محمد. احساس نفرت عجیبی بهش دارم. همین طور که بهش نزدیک میشم اونم توجهش به من جلب میشه.

من: خیالت راحت شد؟ الان حتما پیش بیبیت فاطمه زهرا تو آرامشه!

گفت: ایشاالله.

نمی تونم تحمل کنم بی هوا یه کشیده محکم می زنم تو گوشش. گریم میگیره. سرشار از تنفر! هیچ کاری نمی کنه.

می رم کنار بهراد

مراسم کفن و دفن انجام میشه. نمی تونم جلو برم. برام عجیبه که الان به کسایی که یه روز با نفرت ازش جدا شدم باز یه بار دیگه برام عزیز شد. انگار اون اتفاقای بد اصلا اتفاق نیفتاده بود. از دور در حالی که به بهراد تکیه دادم نگاه می کنم…… یاد گذشته ها می فتم:

 ماجراش بر میگرده به دوستی من و رهام ( از اولین دوست پسرام ). تقریبا 5 ساله پیش با رهام رسما دوست شدم. ما اون موقع هنوز یوسف آباد می شستیم.

دو کوچه پایین تر از ما بودند. از راهنمایی با هم دوست بودیم. تو دبیرستان  کم کم دوستی ما محکم تر شد. اون موقع هنوز به درستی نمی دونستیم هم جنس گرا چیه. باز صد رحمت به من اون که هیچی. اما علاقه ما روز به روز بیشتر میشد و تو یه روز دل انگیز تابستونی بعد از باشگاه اون اومد خونه ما و خونه ما هم خالی! خلاصه اولین س ک س منم با اون به این صورت شروع دوستی کاملمون شد. من قبلا با پسرای دیگه رابطه هم جنس گرایی به صورت دست و پا شکسته داشتم ولی اون اولین بارش بود. 1 سال بدون هیچ مزاحمتی با هم بودیم. تا اینکه محمد به مدرسه ما اومد. اون پسر فوق العاده مذهبی  و به طرز باور نکرنی چرب زبون بود. خلاصه اگه بخوام بگم اون طی 3 ماه رهام رو ازم گرفت. رفتار رهام روز به روز تغییر می کرد یواش یواش با اون بیشتر از من می گشت! یه روزی یه نامه داد دستم و گفت خدا حافظ. اون نامه اون قدر حالمو بد کرد که حد نداشت. و معنیش اتمام رابطه ما بود. شاید یه روز اون نامه رو گذاشتم. اما من باید اونو هر دفعه می دیدم تو دبیرستان. از این تغییر ایدئولوژیکش بیشتر بدم میومد و البته محمد که انگار اونو سحر کرده بود! کم کم رهام ریش گذاشت با بسیجی ها می پرید و خلاصه چیزی جز خاطره از اون رهام که می شناختم نموند! اما خوشبختانه چند ماه بعد ما خونه رو عوض کردیم و من دیگه اونو ندیدم. حالا که نگاه می کنم میبینم شاید حتی نباید از مردنش نارحت میشدم. ولی همیشه احساس می کردم اون نبود که از من جدا شد ازم جداش کردن! و چرا دروغ؟! می تونم اعتراف کنم تنها  عشق پاکی که تا الان تجربه کردم تو یه رابطه، تو رابطه کوتاه با رهام بود.

امروز سالگرد اونه. روحش شاد!

می شه ریشه این دیدگاه (اخلاقی) رو در تاریخچه موضع گیری بشر در برابر هم جنس گرایی دونست! به طور خلاصه در دوران تثلیث خدایان، دوران قبل از مسیحیت یعنی جوامع یهودی ، دوران اولیه و قرون وسطی مسیحیت با تکیه بر تعالیم دینی که در آنها هم جنس گرایی امری موهن و زشت تلقی میشد، این مورد به تدریج به عنوان یک هنجار تبدیل شد.

در مورد دوران چندخدایی یه توضیح مختصری می دم. دوران طلایی ! یونان باستان دورانی بود که بشر به تدریج رویکردی به طبیعیات و تفکر در مورد فلسفه وجودی خودش می کنه. در این نظریاتی به وجود میاند که گر چه به خصوص اونایی که در فلسفه و علوم تجربی به دست اومدند غالبا اشتباهند اما از ارزش بسیاری برخوردارند چون که انسان یاد گرفت که می شه تو این مباحث تامل کرد. در این بین چند شخص بسیار مطرح در حوزه فلسفه پا به عرصه حضور می زارن. ارسطو، سقراط، افلاطون و… که عقاید اونها طرفداران زیادی پیدا می کنند به خصوص ارسطو بنیان گذار مکتب طبیعی گرای مشا. تاثیر تفکرات ارسطو به روی نظریات و دیدگاه بسیاری دیگر از فلاسفه این دوره بسیار قابل توجهه. (رجوع موضوعی به کتاب تاریخ فلسفه نیچه ) حتی در دوران قرون وسطی یعنی دوران اغمای فلسفه تنها نظریات اون مورد قبول کلیسا بود ( ماجراهای مربوط به تفتیش عقاید ) اما در نگرش ارسطو همون طور که در این مقاله اومد  هم جنس گرایی غیر طبیعی پس غیر اخلاقی و در نتیجه محکومه. در دوران قرون وسطی به طبع حکمت ارسطویی این تفکر با توجه به مذمت دینی این موضوع شدت و حدت بیشتری گرفت و تقبیح هم جنس گرایی از دو طرف دینی و اخلاقی افزایش یافت. در اوایل دوران رونسانس به دو دلیل این هنجار یعنی تقبیح هم جنس گرایی به عنوان یک هنجار فلسفی ( با توجه به از اغما در آمدن فلسفه) در آثار فلاسفه این دوران شکل گرفت.

1-   تفاوتی که ما باید به اون توجه کنیم بعد از دوران رونسانس به تدریج نقش مذهب از درون زندگی و تفکر مردم کمرنگ تر میشه پس وجه تقبیح مذهبی هم جنس گرایی به تدریج ضعیف میشه ( اما از بین نمیره! ) اما فلسفه طبیعیات ارسطویی هنوز رنگ نباخته در این دوران آثاری فلسفی جدیدی متاثر از این فلسفه با بیان و منطق دیگه همون طور که در این مقاله می خونیم به تقبیح اخلاقی این موضوع می پردازند!

2-   هنوز ریشه های مذهبی اشخاص هنوز رو زندگیشون کم و بیش دیده می شه اما عقل گرایی که ارمغان رونسانس برای اروپا به حساب میومد یه سری از این فیلسوفان مسیحی عقل گرا رو وادار کرد جنبه علمی به نظریه دینی خودشون بدند و با غیر معقولانه خوندن هم جنس گرایی به تقبیح دینی و اخلاقی این موضوع پرداختند. ( رجوع به نظریات کانت در این مقاله).

تا اینجا به دلیل اینکه نوع نظام سیاسی هنوز استبدادی ( دینی، فئودالی) هست هیچ نظام حقوقی خاصی وجود نداره تا اینکه انقلاب کبیر فرانسه رخ میده. یه نکته ای که باید توجه داشته باشیم نقش روشن فکران و جامعه شناسان ( متخصصین علم نوینی زاییده فلسفه ) در این انقلاب بود . در این دوران اولین نظام های حقوقی رسمی شکل می گیرن!  اما مبنای اونها نظریات همون روشن فکران و فلاسفه ای بود که شرحشون رفت و هنجار جدیدی که نظریاتشون به وجود آورده بود…..

ادامه دارد….

از میسر زیر:

 http://www.4shared.com/file/72243383/35cb578b/minorities.html

نمی دونم که شما تا حالا این مقاله رو خوندین یا نه. من که همون طور که گفتم به عنوان یه هدیه از دوستم اینو گرفتم. واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم و باید اعتراف کنم بخش اعظمی که  حرفایی که من می خواستم تو این وبلاگ بزنم تو این مقاله اومده! اولا که خیلی خوشحالم که این متن رو خوندم و به قدری کامل و جامع و آموزنده بود که تصمیم گرفتم اونواینجا بزارم. ثانیا اگه خوب مطالعه کردید اینو می بینیم که جواب های قاطعی که این نویسنده در جواب نقاد های هم جنس گرایی بیان می کنه می تونه خیلی از ماها رو از اون چیزی که من اسمش رو یاس فلسفی میزارم ( عجله نکنید، بعدا می گم یاس فلسفی چیه و مطمئن باشید که خیلی از ماها دچار اون شدیم! ) رها کنه. نکته بعدی که شایان توجهه این نویسنده در اینجا به عنوان یه فیلسوف نظریه پرداز سخن نمی گه بلکه ایشون اینجا بیشتر یک نقاد فعال فلسفیه یعنی این که این حرفا یه تئوری فلسفی که احیانا قابل رد بشه نیست بلکه یک نگرش موضوعی فلسفی به مباحث اخلاقی داره نسبت به هم جنس گرایی! و مهمترین بحث اینکه این مقاله چون به نوعی یه دفاعیه برای هم جنس گراها می تونه محسوب بشه من دوست دارم این رو به عنوان “منشور اخلاقی هم جنس گرایان” نام گذلری کنم

می دونم منشور به رویه ای رسمی گفته می شه که مردم یه جامعه (در معنای عام) اونو به عنوان یه عرف قبول می کنن ولی باید اینو هم در نظر گرفت که منشور یه جامعه نوعی دفاعیه ای از اون جامعه هم به حساب میاد. پس شاید بهتر بگیم مقدمه منشور اخلاقی سازمان اما چون هنوز همچین منشوری تبیین نشده این تعبیر اشکالی نداره!

موضوع مهم بعدی در مورد مقاله اینه که من خودم تقریبا کامل با مواضع نویسنده موافقم اما این مقاله یه مقاله فنیه! و پاره ای از مسایل مثل نحوه جداسازی مفهوم های ل و ا ط و روابط هم جنس گرایی و نوعی ترکیب زیبای اونها در اخر مقاله و یا مباحث مطرح شده از فیلسوفان عصر های میانی و معاصر که با توجه به پیشرفت فوق العاده فیلسوفان این دوره ها مباحث با زبان تاحدودی برای ما پیچیده میان و یا برخی قیاساتی که تو بعضی جاها ممکنه که باب میل بعضی از هم احساسانمان نباشه، نیاز به توضیحاتی داره. من سعی می کنم تو یه سری از پست ها به این مسایل بپردازم.

از دوستای خوب وبلاگ نویس هم می خوام که این مقاله رو رو وبلاگ خودشون بزارند ، شاید هم تا حالا گذاشته باشند اما من احساس می کنم باید هر از چند گاهی بعضی مسایل اول رو باید برای خودمون دوره کنیم و یادمون بمونه و یا یاد بگیریم چی هستیم و دوم برای اون اشخاص بسیاری که دیدگاه هایی مثل دید گاه های مطرح شده دارند تا شاید اونها هم به خرد که همانا بزرگ ترین گنج یک انسانه رجوع بکنند و سوم برای اون دسته از هم احساس هایی که هنوز موجودیت و بخش مهمی از هویتشون براشون حل نشده باقی مونده! از دوستای علاقه مند دعوت می کنم که یه سلسله مباحثی رو پیرامون موضوع های مطرح شده در این مقاله تو وبلاگامون راه بیاندازیم به چند دلیل:

1-   الان جنبش وبلاگ نویسی یکی از جنبش های فعاله قسمتی (کنوانسیونی) از این جنبش وبلاگ نویسانی با موضوع هم جنس گرایی هستن که این جور فعالیت ها می تونه (البته نه الزاما) یه جور همبستگی بین اونا ایجاد کنه که خود این موضوع به بستری می شه برای فرهنگ سازی علمی و تو این فرهنگ اشخاص سرگشته می تونن تو یه فضای آزاد خودشون رو سازمان دهی و در یه نگاه ایده آل تر رشد بدند.

2-   هر سازمانی منشوری اخلاقی برای خودشون دارند و درسته که ما سازمانی فیزیکی نداریم و بیشتر می شه گفت یه سازمان مجازی با بدنه ای بیمار داره فعالیت می کنه اما می شه با کامل تر کردن این منشور دارویی رو ( که شاید بشه گفت یه پشتوانه مجازی ) برای این بیمار تجویز کرد.

3-      و….

دست آخر این که این هدیه از بهترین هدیه هایی بود که تا حالا گرفتم.

 تولدم مبارک! 21 سالو تموم کردم!

البته تولدم 3 روز پیش بود! هدایای خیلی خوبی گرفتم هدایا بهراد یه گردنبند ، ماراتون س ک س هات! و یک هدیه ویژه!

یه مقاله که تو پست بعدی بهش می رسیم.

تو طبقه همکف دانشکده برق من و بهراد نشسته بودیم، مطابق معمول بحث بالا گرفت، موضوع بحث روابط کلی دو هم جنس گرا بود.

اولین و طبیعی ترین مشکل دو شخص هم جنس گرا برقراری ارتباط با همدیگه ست. تو ایران متداول ترین راه شناسایی این افراد تو چت روم هاست که به دلایل زیادی خوب نیست. مثل: احراز هویت(authentication): تو روم تضمینی نیست که طرف اون کسی باشه که داره خودشو معرفی می کنه، حتی اگه هم فرض رو بر این بزاریم که دو طرف از web cam استفاده کنند، فقط مشکل ظاهر حل میشه، اما باز اینقدر ادمای کثیفی پیدا میشن که شخصیت کثیف خودشونو خوب جلوه بدن تا یا طرف رو اغفال و دخلشو بیارن، یا حتی بدتر اونو معرفی به اورگان های امنیتی و قضایی بسپارن! این روش برای تازه کارها و اونایی که آتیششون خیلی تنده مرسومه! خودم به شخصه مخالف این روشم. همه دوستایی که تا حالا داشتم رو رو در رو باهاشون آشنا شدم. اما خوب به قول بهراد چه می شه کرد؟ اونایی که این شانسو پیدا می کنن کمن. روش دیگه اتکا به این اصله که (فکر کنم امارش تقریبا این جوری بود:) از هر 10 نفر 1 نفر هم جنس گرای کامله و هر انسانی در وجود خودش این حسو داره. فقط یه سری حاضر نیستن اینو قبول کنند و سعی در از بین بردن این حس می کنن که تو مقاله ای جدا گونه کامل به آسیب شناسی این افراد می رسیم.

اما خیلی ها هم مثل ما هستن که این حس رو قبول کردن باهاش کنار اومدن ( سک سو لوژی خودشونو شناختن ) و غالبا تنهان. تجربه چندین ساله من ثابت کرده که این افراد اگه صبور باشن و یه سری اصول منطقی رو در ارتباطشون با جامعه رو حفظ کنند می تونن پارتنر خودشون رو پیدا کنند.

ما باید قبول کنیم که اکثریت حاضر نیستن که این حس رو تو خودشون قبول کنند، پس درسته احمقانه است که تو خیابون راه بیفتیم و به بقیه پیشنهاد بدیم. از طرفی باید در نظر داشته باشیم که جامعه در حال تغییره. منظورم فرهنگ جامعه مثل طرز تفکر که داره بازتر و منطقی تر میشه، طرز لباس پوشیدن و این که اگه تو شلوار تنگ بپوشی و یا رینگ تو انگشت بندازی و … به معنای ( معذرت می خوام از شما…) ابی بودن نیست. منظرم اینه که الان به زیبایی اهمیت می دن. اما این چه ربطی به بحث داره؟ از دو جنبه، یکی اینکه هر کسی رو تو خیابون رو دیدیم که مثلا رینگی رو تو انگشت شصت انداخته زل نزنیم به طرف و فکر کنیم که طرف هوموه و به دردسر بیفتیم. از جنبه دیگه دیگه لازم نیست مثل بعضی ها سوهان روح درست کنیم که من این جوری نپوشم که مثلا ممکنه بفهمن من هومو ام. از طرفی دیگه مثل قدیما خیلی ها از بحث گی به صورت یه چیز منفور صحبت نمی کنن حد اقل تو محیطای آکادمیک، البته نه تو همه جا! مثلا رابطه من با بهراد که تو دانشگاه شکل گرفت سر بحثی بود که در مورد اینکه چه نگرشی به اشخاص هم جنس گرا باید داشت، که مثلا اون موقع تو جمع نشون می دادیم که دگر جنس گراییم و داریم تو ژست روشنفکری بحث می کنیم.

یا حتی تو رابطه دوستی های سالم (نه اراذل اوباشی) هم میشه پارتنر هایی رو با توجه به عقاید و تفکرات و رفتار ها و گفتارها شناسایی کرد که تجربه به من می گه که طی مدت دوستی اگه این دو نفر واقعا هم جنس گرا باشن خود به خود به سوی هم جذب می شن. من تو این بلاگ سعی می کنم ماجراهای آشنایی با دو از دوستام رو تو پستایی با اجازه اونها بزارم، اما بعدا.

اما بحث دوستیابی یه بحثه، اما تشکیل رابطه از اون هم خیلی مهمتره. فرض کنیم که من نوعی به هر طریقی با کسی آشنا شدم و می خوام باهاش شروع کنم. اینجاست که تراژدی های ما ایرانی ها ازجمله شکست ها، بدبینی، تنفر، انتقام، خیانت و … رخ میدن.علت این موردم به خاطر اینه که ما از حول حلیم میفتیم تو دیگ. بعد از کلی مشقت یه دوستی پیدا می کنیم و سعی در حفظ اون می کنیم اینجاست که مشکلات سر باز می کنن. رابطه رو شروع می کنن اما می بینن که از درک همدیگه عاجزند و توقعات همو نمی تونن براورده کنن اختلافات شروع میشه و …. این مثنوی این قدر سرش دازه که اصلا نمی شه تعریفش کرد. اما علت یابی پیچیده ای نداره.

مهمترین دلیل اینه که من نوعی تشنه ام از محدودیت هایی که برام تعریف شده. احیانا تازه از هویت خودم مطمئن شدم و فکر می کنم با پیدا کردن کس دیگه و اتکا کردن به اون می تونم خودمو بهتر بشناسم و در برابر این احساس شناخت ترسناک دووم بیاریم جالب اینه خیلی هامون بعد از گذشت چندین سال هنوز نتونستیم این جریان رو در خودمون حل کنیم و چه بسا طرف مقابل هم هنوز این مشکل رو داره و جریان کوریه که برای رد شدن از خیابون از یه کور دیگه کمک میخواد ویا ممکنه طرف مقابل یه شیاد سودجو باشه که فکر و ذکرش کام جوییه که اون موقع من نوعی با برقراری رابطه با شخص این احساس ناخوشایند ترس تبدیل به یه کابوس وحشتناک میشه چرا که طرف یا بعد از کامجویی تو رو ولت می کنه یا تو رو مثل یه عروسک بازی میده و حتی اگه تو رو تو یه جمع کی رت کنه باز به خاطر ترس از دادن اون که مثلا پشت و پناهته سر خورده میشی.  متاسفانه تعدا این افراد کم نیستن و تنها درمونشون هم اینه باید قبول کنن که قبل از این که بخوان گهی بخورن اول باید خودشونو بشناسن و با شخصیت خودشون کنار بیان.

حال فرض کنیم من برای خودم حل کردم که آره من هم جنس گرام و این ایرادی نداره و دلیلی برای ترس یا عذاب وجدان وجود نداره. خوب من هم یه انسانم و نیاز به داشتن دوستم. مساله باز هم بغرنج تر میشه. 1- نگاه من نوع به رابطه چیه و توی یه رابطه چی می خوام و دنبال چیم؟ 2- روند رابطه با دوست هم جنس گرا باید چه جوری باشه؟ 3-واقعا تو جریان یه دوستی چی میگذره؟ 4- دوستب با غیر دگر باش و اصول اون؟

من اینجا به دو سوال اول فعلا می خوام جواب بدم:

باید برای خودمون باز کنیم که من چی میخوام از یه رابطه. آیا می خوام یه نفر باشه که به در و دل هام گوش کنه و با هم بحث کنیم بیرون؟ یا انتظار دارم که یه نفر نیاز های جنسیمو برطرف کن؟ یکی که با هم بریم بیرون، کافی شاپ کوه اسکی استخر سینما و اخر وقت با یه بوسه از هم جدا شیم؟ مورد سوم که خیلی رومانتیکه و تقریبا غیر ممکنه که این رابطه دووم بیاره چون این کارا خسته کننده میشه و هر دو طرف از هم زده میشن. مورد دوم هم که به موضوع شیرین س ک س می پردازه وقتی تب تند شهوت سرد می شه میل و اشتیاق به تجربه س ک س با کس دیگه شدت میگیره و این رابطه معمولا به خیانت ختم میشه. رابطه دوم هم یکم ایده اله دست نیافتنی. به نظر من باید هدف ما از رابطه یه سری اهداف مرکب باشه. باید توجه داشت که کلا مهم ترین دلیلی که انسان صرف نظر از گرایش جنسی دست به انتخاب شریک میزنه یافتن آرامش روانی است. آرامش هم فقط در یک محدوده نیست بلکه با برطرف کردن نیاز های مشورت، همدردی، نوع دوستی، در اومدن از تنهایی، عقاید مشترک برای تصدیق آرا، خرد کمکی، س ک س، روابط اجتماعی و …. بدست میاد. جیزی که اینجا مهمه اینه که دوستی یه فرآیند سلسله مراتبیه(hierarchical)! وترتیبی. مثلا وقتی که تو به آشنایی شما در گام اول برطرف کردن نیاز جنسی می گذاری به احتمال بسیار زیاد شکت خواهد خورد.  

در واقع اگه بخوایم یه کم ژست روشن فکری بگیریم باید رابطه رو بر اساس اهداف به چند دسته تقسیم کرد: رابطه مبتنی بر س ک س: که تو اون من نوعی برای ارضای خودم به دنبال یه شریک جنسی می گردم. تو اینجا چیزی که مهمه طرف باید از نظر ظاهری به ایده الم نزدیک باشه این رابطه ها غابا کوتاه مدته و من با اشخاص متنوع خودم رو ارضا می کنم. نکات این رابطه اطمینان از سلامت جنسی دو طرفه که مصرف کاندوم شدیدا تاکید میشه! خطر: اگر با این هدف میرید جلو نباید انتظار برقراری یه رابطه احساسی قوی رو داشته باشی چرا که معمولا کار به اینجا ها نمی رسه البته معمولا!

یه نوع رابطه دیگه مبتنی بر عشقه: که تو این رابطه معمولا یکی از دو طرف توی یه رابطه دنبال عشق گمشده خودش می گرده. و ممکنه که در بهترین حالت دو نفر از این تیپ به هم برسن، اما مشکل این رابطه اینه که معمولا دو طرف وقتی احساسی رو تو قلبشون نسبت به هم می بینن یه رابطه شدید قلبی با هم برقرار می کنند که بر اثر این رابطه و علاقه اونا چشمای خودشونو رو ضعف همدیگه میبندند و در نتیجه خواسته ها و نیاز هاشون رو شدیدا سرکوب می کنند و این وضع تا جایی پیش میره که دو شخص از نظر روانی دچار بحران می شن و معمولا هم وقتی رابطه رو قطع می کنند که دیر شده. به این جمله می رسیم که عشق هرگز کافی نیست.

انواع دیگه ای هم هست که من از اونا صرف نظر می کنم و یه رابطه تا حدودی منطقی رو ارائه میدم که منو بهراد روش به توافق رسیدیم.

رابطه مبتنی بر تعادل و تعامل: در این رابطه ریشه و گام اول در شروع یک دوستی فقط یه دوستی ساده برای آشنایی بیشتره. و هیچ کدوم هدف خاصی رو دنبال نمی کنند، خیلی ها اعتقاد دارن تو مرحله اگه س ک س هم دو طرف داشته باشند مشکلی نیست به نظر من س ک س در افراد به هم علاقه زود رس و خامی رو ایجاد می کنه به خصوص برای اونایی که هنوز بلوغ فکریشون کامل نشده و یا تو این امر تازه کارند، خوب نیست. هدف از این گام شناخت نسبی اشخاص از روحیات و شخصیت همدیگه هست. چون در یک رابطه بسته به عمقی که قراره پیش بره باید تا حدودی روحیات  و شخصیت و تمایلات دو طرف باید با هم سازگار باشه تا اون تعامل حاصل بشه. در گام دوم که بعد از اشنایی یه امر مستمر به حساب میاد هر طرف بعد از شناخت نسبی باید انتظارات خودش رو از یه رابطه کم کم پیش ببره و تو هر مرتبه اون خصوصیاتی که لازمه دو طرف باید داشته باشند که به اون مرتبه از رابطه برسند رو در وجود خودش و طرف مقابل چک کنه و در قبال این دانش که کسب می کنه باید منطقی باشه و نتایج رو قبول کنه. یه کم پیچیده شد بزارید با یه مثال این موضوع را باز می کنم. فرض کنید شخص الف و ب می خواند با هم رابطه ای رو مبتنی بر تعادل و تعامل داشته باشند. همدیگرو ملاقات می کنند و بعد از یه مدت آشنایی می بینن تو یه سری نکات حیاتی تعامل دارند مثل نگرش دو طرف به موضوع هم جنس گرایی و یا نگرش دو طرف به دین و….. در گام بعد مثلا اگه الف تو یه رابطه از طرف انتظار وفاداری و عدم خیانت داشته باشه اول باید ببینه که چنین مساله ای برای ب هم مطرح است یا اون اصلا چنین انتظاری نداره. هم چنین باید ببینه که ایا ب و یا حتی خودش! می تونه به این مورد پایبند باشه، همینطور هم مضوع س ک س باید ببینند که ایا دو طرف می تونن به اندازه کافی همدیگه رو ارضا کنند چرا که بیشترین دلیلی که افراد به هم خیانت جنسی می کنند اینه که ارضای مناسبی رو تو رابطه جنسی شون دریافت نمی کنند. دیگه لازم به ذکر نیست که ارضای جنسی یه امر نسبیه و ممکنه یک زوج نتونند همدیگه رو ارضا کنند در حالی که هر کدام اگه با شخص دیگه ای باشند خیلی هم س ک سی باشند و هات! البته پیدا میشند که به سری از افراد به مساله در کنار دیگه مسایل اهمیت زیادی نمی دن اما امار یه چیز دیگه رو می گه. نکته ای که باید توجه داشت اینه که رابطه ای که در این نوع به وجود میاد شاید یه امر تدریجی رو بگذرونه ولی رابطه ای که از این نوع باشه علاقه ای که توی اون به وجود میاد اگه یه سری ادابی رو پشت سر بگذرونه معمولا پایداره. نکته حیاتی  که باید توجه داشت در این رابطه هر جا که دیدید که جاهایی با هم تعامل ندارید رابطه رو به اون حوزه نباید بسط بدید. و در ضمن اگه دیدید که با هم تعامل ندارید از قطع رابطه نترسید تا دیر نشده!

تو نوشتار های بعد بیشتر به رابطه آخر می پردازیم و همین طور یه بحث هایی رو در مورد نوع برخورد دو طرف تو یه رابطه رو خواهیم داشت!

خوب، ظاهرا این پست هم باید یه کم علمی بنویسم. این مطلب خلاصه ای از بحثام با یکی از دوستام به اسم بهراده که البته ماجراهای ما سر جاش شنیدن داره. بهراد دانشجوی حسابداریه و من فنی می خونم ( حالا چه رشته ای بمونه! ). ما زیاد در مورد هم جنس گراها با هم صحبت می کنیم نتیجه این گفت و گوها رو بعضی وقتا اینجا میزارم. اگه نظر خاصی و یا سوال خاصی داشتین اگه ک س شعر نباشه جواب می دم.

تو پست قبل در مورد این که هم جنس گرایی چیه و دیدگاه ها در موردش چیه صحبت کردیم. اینها بیشتر زندگی اجتماعی و جمعی ( حالا از دو نفر گرفته به بالا ) ما رو تحت تاثیر می زاره. اما یکی از پارادایم های اصلی زندگی یک شخص هم جنس گرا زندگی با شخصیت درونی خودشه. یکی از معضلات زندگی مدرن تضاد ها و سردر گمی انسانها و کنار نیومدن با هویت درونی خودشونه و ما ها هم به عنوان بخشی از این زندگی صنعتی و مدرن از این قاعده مستثنی نیستیم! هر چی پیشتر میریم انسان دوست داره که هر چیزیو که در اختیارش داره یه تعریفی جامع و واضح ازش ارائه بده تو همین جاست که به مشکل بر می خوره چون راه کاری برای خود شناسی خودش نداره. یعنی با اینکه می خواد بفهمه چیه و دنبال چیه ولی نمیدونه چه جوری ! اگه بخوام این حیطه رو یه کم تنگ تر بکنم موضوع رو در مورد خودمون بسط میدم.

هم جنس گراها تو همه جا و به خصوص تو ایران تو ماهیت خودشون شک دارند. بعضی به خاطر فشار های اجتماعی و یا حتی اعتقادات دینی خودشون همیشه میگن آیا من واقعا هم جنس گرام؟ ایا راه حلی هست درمانی هستش که بتونم خودمو عوض کنم و فاجعه بار تر وضعیت ترنس هاست که دست به تغییر جنسیت میزنند تا حتی اگرم شده بتونن از فشار جامعه از خودشون کم کنن. به همین خاطر اگه تو امارای خارجی ها که مطمئنم قسم زیادشم برای جامعه ما هم صدق می کنه می بینیم درصد قابل توجهی از ان اشخاص ( هم جنس گرا ها ) دچار افسردگی شدیدی می شن. من فعلا دوست دارم این اسیب شناسی رو بیشتر تو حوضه شخصی متمرکز کنم اما تو ابعاد اجتماعی هم سر فرصت بهش می رسیم.

در وهله اول یک نفر هم جنس گرا باید تعریفی درست از این کلمه رو بفهمه. باید درک کنه که اثبات شده که اون اولا غیر طبیعی نیست که بخواد با عذاب و فکرای بیهوده بخواد خودشو تغییر بده. ثانیا باید به این درک برسه که گناه کار نیست ( البته من به خدا اعتقاد ندارم به شخصه ، اما در این مورد زیاد تحقیق کردم.) چون خود خدا هم گفته که ما شما را عاری از هر گونه گناه افریده از طرفی تو پست قبل گفتیم که ثابت شده که هم جنس گرایی یه امر فطریه نه چیزی که انسان اونو انتخاب کرده باشه. پس تو دوست عزیزی که هم جنس گرا بوده ای مثل هر شخص دیگه ای با یه گرایش جنسی مخصوص افریده شدی. از این دو جمله اگه خوب فکر کنی می بینی که به خاطر نوع افرینشت نمی تونی گناه کار باشی و  این جور نیست که به خاطر اینکه هم جنس گرایی دیگه نمی تونی به خدا اعتقاد داشته باشی!

البته این مسائل علاوه بر مسائله ای که ما باید به عنوان یک انسان باید برای خودمون حل کنیم. مثل هویت، شناخت هدف و…. ما اگر چه هم جنس گرا ییم ولی یادمون باشه که همچنین یه انسانیم. و لازمه مثل همه به سری از مسائل عمومی که ربطی به گرایش جنسیمون نداره بپردازیم تا بتونیم زنده بمونیم! بحث منم اینجا نیست که بخوام این جور مسائل رو مطرح و باز کنم. هدف من مسائل مختص هم جنس گرا هاست!

خوب، بعد از این که این مسایل رو تونستیم برای خودمون مطرح و حل کنیم میریم به اون زوایا از زندگی خودمون که تحت تاثیر زندگی اجتماعیمون قرار داره. مسائلی مثل ارتباط با خانواده، با پارتنر و ماهیت ویژه این رابطه، با جامعه و مسائلی مثل پیشرفتها مالی ، کاری و…. که با حوصله تو پستای بعد به این موضوع ها میرسیم.

رها